Mediocre to Worst Instructors

Ok i'll confess... How will you know a mediocre teacher? Most of us have these questions but they seem too indifferent to be asked...

Actually ako mismo, hindi ko ito itinanong sa sarili ko, medyo naive kasi ako sa mga ganitong bagay nung estudyante pa lang ako, i have always looked high on my instructors, hindi ko masyadong inisip yung weaknesses nila cause of the respect that they are knowlegeable than me.. Pero when i get to be one of them, dun ko napatunayan ang totoo, merong mga scapegoats to somehow sugarcoat and hide their incompetence...

Ok... Soft muna...

1.) pumapasok sya para mag sermon buong session, pinalalaki ang maliit na issue, para magkameron ng dahilan ng ikakagalit nya kuno... >> eto medyo guilty ako dito pero instead na magbigay ng sermon, i try to give some encouraging thoughts instead, kung pano pumasa ng board exam for example or kung ano ang itsura ng mundo pagnaghahanap ka ng trabaho (hmmn... Di pala sya ganon ka encouraging)

2.) nag-aabsent ng walang dahilan. policy talaga kasi ng mga school na may magsubstitute sa isang absent instructor, kung walang nakapagsub sa kanya, its either walang available instructor or walang nakakaalam na mag-aabsent sya... >> naging guilty din in a way, pano ako makakapagapply at makaka-attend ng interviews kung di ako aabsent? Bwehe!

3.) sobrang panay sya magpa-surprise quiz, may buting dulot ang surprise quiz, eto ang ma-gauge kung sino ang nagaaral off-school hours, at para pang fill sa oras na walang prepared lecture ang instructor. >> napakatempting gawin nito tempting kung baga, yung iba ginagawa muna yung number 1 sabay bato ng number three, pero its quite excusable naman ang seatwork and review before a major quiz =) both party, teacher and student wins.

4.) hindi nagbabalik ng mga corrected papers. Napakadelikado ng mga ganitong instructors kasi hindi mo matancha kung san na pupunta ang quizzes nyo o may pinupuntahan ba talaga ang mga ito. A student should at least ask ano ba ang sagot sa exams, especially kung may computations >> kung hindi man maibaling ng instructor ung papel on time, at least by the time na ipakita nya ang mga preliminary grades nyo may proof sya na nacheck nga ung paper nyo, on the same perspective dapat alam nyo as in papaano nacompute yung mga grades nyo.

5.) nagbibigay ng mga project na di mo mahuli ang connection o ang lesson na ituturo nito para sa subject. Natural lang na magpaproject ng circuit diagrams at electronic devices sa electronic subject, natural lang din na may compilation ng worksheets at case accounts ang accounting, natural na magkameron ng portfolio ng drawings at designs ang fine arts, pero may connection ba na manghingi ng dance video ng kung sinong herodes ang isang PE Instructor? Magpakopya ng manuscript HANDWRITTEN ang isang History Teacher ng parehong-pareho sa libro? May sense din ba ang mga field demos bukod sa pangungumisyon ng mga instructors sa mga costumes? Syet!

6.) may bayad ang pagpapa-photocopy ng kanyang mga bwakanang lectures. May bayad ang napakaraming bagay >> ok lang sana yung bayad eh, pero sana man lang eh alam mong di ito gaguhan... May isa akong prof dati, he makes us these lecture notes para tutok na lang kami sa pagtuturo nya, he takes the trouble of photocopying those notes every single time, pero ang binabayaran lang namin eh ang nagastos nya sa pagpapaphotocopy nun.. Astig talaga sya! Ganun ang huwarang teacher =)

7.) may barkadang estudyante ang instructor at sila ay may indefinite control over some of the instructor's grade computation, walang project, bagsakan ang quiz, mapaghimalang flat-one?! Wow!!!

8.) ang tono nang pagtuturo ng instructor kung papapansinin mo nang mabuti e parang halaw lang sa guni-guni... Tapos may sundot pa ng "matatanda na kayo - alam nyo na dapat yan"

9.) nang-haharass ng mga estudyante, hardcore na to...Yung tipong may kakaibang banat na "kayang-kaya ka nyang ibagsak kung..." Mayroon talagang mga mapagsamantalang instructors yung tlagang ginagamit ang authority nya para pigain ang mga estudyante nya for perks and favors, parang mga tiwaling government officials... Mababalitaan mo rin silang nakikipaginuman sa mga estudyante, at estudyante din ang nagpapainom siempre, nagpaplan ng swimming ambagan daw - yung mga estudyante... Nandito rin yung mga instructor na pag nakaaway mo yung barkada nyang instructor kahit wala sila pare-pareho sa lugar ikaw pa rin ang talo.. Sarap isumbong sa imbestigador! Wow!

10.) at ang mga nagcocompute ng grade sa wala.. Pasado ka na and all, perfect ang recitation mo and stuff pero either ang baba pa rin ng nakuha mo! Dahil kahit ikaw eh di makapaniwala sa bwakanang grade computations nya!

Truly, being a teacher is a noble vocation... Nasa kanya kung gusto nyang humirap o dumali ang kanyang trabaho, mayroon syang definite responsibility at authority over his/her students...

May mga teacher, school, college even! Na ginagawang gatasan ang edukasyon at mga estudyante...

Bwakanang na lang nila... Walang taong magiging mangmang kung hindi nila hahayaang tratuhin silang isang mangmang. Marami pa rin namang mabuting instructors, na handa pa ring gumabay at tumulong sa totoong kahulugan nito...

Hindi naman nauubos ang pag-asa...

Academe

Ok... Bilang isang dakilang ECE, may tatlong mapagpalang industriya na pinakamahusay mong mapasukan, Electronics, Telecommunications, at Broadcasting, sa tatlong ito mapalad ako dahil ang unang naging career ko bilang isang ECE eh... Charan!

Ang Academe...

Ahh the Academe... The free eats ng mga HRM students at ang College Basketball..

Napasok ako ng St. John Technological College of the Philippines, isang maliit na kolehiyo sa masukal na gubat ng Novaliches QC... masarap maging instructor sa totoo lang, depende kung gusto mong maging mabuting guro, puedeng humirap o dumali ang trabaho mo, minsan mahirap, minsan madali ang trabaho ko, so nasa gitna ako ng dalawa...

Sa Academe, naranasan kong makisalamuha sa ibat ibang uri ng tao at estudyante..gago, gaga, matalino, ksp, pasaway, palaban, masungit, malandi, masikap, maepal, mabait, girl, boy, bakla, tomboy.. Marami tlaga, marami...

Nahanap ko ang instructor position from Manila Bulletin, hindi ko sure kung anong klaseng trip meron ako nun... Basta gusto kong maging instructor gusto kong magturo.. Average lang akong estudyante back in college, low profile at walang honors. Kaya kahit ako e naweweirduhan sa sarili ko kung bakit gusto kong magturo.May ilang kolehiyo din akong inaplayan nun! Yung mga kolehiyo sa lugar namin.. Tulad ng Valenzuela Polytechnic, Navotas Polytechnic, Kalookan Polytechnic, pati AMA! Inaplayan ko yan lahat..! Pero hindi ko sinubukan ang pinanggalingan kong University...

Siemps inferior kasi naman agad nun sa mga former instructor mo diba? Kung tutuusin, inaplayan ko yung mga kolehiyo na alam ko na medyo "under dog". Besides sino bang kolehiyo ang magkakainteres na mag hire ng instructor na fresh from graduation? It was a blessing SJTCP gave me a chance...

Nung screening pa lang, marami kaming mga nagaapply para sa position, ang dame! Dalawa! Ung kasabay kong nagaapply eh ECE instructor sa school na pinanggalingan ko, si Engr. De Vera, with masters! Bukod pa sa mismong teaching experiences nya... Kumpara sa akin, ay talaga naman! Pulling away siya! Hindi ko sya inabutang nagtuturo sa kolehiyo ko, nagturo sya dun school year na graduate na ako, kung nagkataon...

Baka sa screening pa lang hinimatay na ako, bwehe!Ok naman ung, screening, nadeliver ko naman yung napili kong topic, pero hindi ko na inasahan na matatanggap ako.. Kinabukasan pa lang naghahanap na ulit ako ng trabaho. Pero after some two weeks tumawag sa akin si sir de vera, at inoffer sa akin yung job, ang pinagkakaabalahan ko lang ng wga sandaling un eh mga early morning hanggang late afternoon anime, no wonder ang dali nya akong nakumbinse...

Dala ang isang black folder, laman ang mga credentials ko nagpunta ako sa school. Sabi ni sir, kailangan daw 1:00pm nandun na ako, umalis ako sa amin ng alas onse at yun nga ala una pa lang nandun na ako...

"bakit ka late?" bungad sa akin ni ma'am valenzona, sya ang tumatayong marketing director/hr ng school...

"...weird... bakit ganun?" hmn...
"ma'am ako po yung kapalit ni sir de vera"her face lighten up a little bit...
"ah ganun ba... o sya lumakad ka na... kanina pa ang klase mo..."

Binigay sa akin ang listahan ng mga subjects, pambihira! Mayroon akong 14 na magkakaibang subjects, kulang-kulang 50 units yun! Principles of Communications, Electromagnetics, Electronics 3, Industrial Electronics, Control Systems, at Instrumentation just to name a few...

"Napasubo ata ako ah?!"Kung estudyante ka at meron kang 25 units of subjects masasabing overloaded ka, just imagine an instructor na merong 40+ unit! Laro lang sana yun kung ang tinuturo mo eh 40+ units ng gym class, pero engineering eh, bago mo ipasolve ang isang problem dapat ikaw mismo nasolve mo n rin un...

Di ko akalain na nun pa ako gumising ng maaga para lang mag-aral ng mga ituturo ko, Dyahe mang aminin pero i was overrated sa mga bagay na alam ko, dahil ang iba doon eh hindi din ganun kataas ang pagkaka-intindi ko...

Nakaka-guilty na nasa harap ka nang klase na hindi ka sigurado kung ano nga ba ang ituturo mo susunod. Totoo nga, nasa teacher kung gusto nyang maging madali ang trabaho nya o humirap ito.. At nakakatakot ang mga teacher na ginagawang gatasan lang ang pagtuturo...

Hilingin ko mang mamamatay na sana sila, di naman yun mangyayari..Maliit lang ang eskuwelahan namin, pero ang sakit ng institusyon na yun ay sakit din ng mismong sistema ng edukasyon natin.Pambihira, nauwi sa sentiments ang sulat ko ah? Di kasi talaga sya nakakatawa.. hehe mahabang kwentuhan to...

Now what?!

It is seldom now when i get to walk long and open roads like these...

Ewan ko ha... May nostalgic effect kasi sa akin ang mga ganitong klaseng kalsada...Not so long time ago, dito nakalatag ang riles ng PNR. Trains really fascinates me, the power they have para mapitpit nila ng mabuti ang mga pako, tansan at yung mga nakalat na mga bibe at pato sa amin...

Iniisip ko pa noon, kung gano kalayo ng riles ang kaya kong lakarin... Pakiramdam ko ang kaya kong lakarin sa loob ng dalawang minuto eh nilalakad ko noong ng labing lima, siempre bumabaybay ka sa mga trabeza eh, tapos may ibang bata pa na naglalaro...

Inisip ko pa na maglakad pa, gano na kaya kalayo ang mararating ko?
Malayo-layo na nga rin ang narating ko mula pa non...

Ibang klase rin ang takbo ng science & technology, dito rin daw kasi
itatayo ang mas makabagong north metro rail project...

Natapos din agad akong magmuni-muni, na download ko na rin kasi ang mga
email-attachments ko, umuwi sa bahay na walang signal ng 3G =)

First Job Experience!

Hayay! Sa wakas! Its official! Hehe... Naregularize din! For an experienceless ECE, medj late ang pumasok ng cadetship or ng entry position, pag na reach mo na ang age na 24-25, hindi ka na kasi marerecognize as fresh grad by that time, maliban na lang kung talagang fresh grad ka... And besides im not very used to lying and euphemisms, so most probably i will screw up kung tanungin ako with why i was not regularize back then...

Gano nga ba kahirap maghanap ng trabaho? Yung iba kasi akala mo eh ubod ng hirap ang makahanap ung tipong maluluslos ka sa hirap, hindi naman siguro ganun... Konti lang hehe... Marami namang trabaho kung tutuusin ang konti eh yung trabahong gusto and on the same time good paying. Mafifilter pa yang lalo kung i-co-consider pa yung masarap at madaling mga katrabaho, ample & adequate working environment, at kung gusto ka rin ng trabaho mo! (sabagay kung di ka gusto ng trabaho mo, you might not have it for long anyway...) siemps kailangan din na maayos ang compensation package...

Hmn... Hindi naman sobrang vital ng mga naging trabaho ko, katulad ng sa iba na talagang hindi nila puedeng sabihin dito sila nagtatrabaho o dito nagtrabaho, kesyo conflict of interest daw at kung ano ano pa...First day Last day...Akala ko joke lang pero nangyayari pala yun? Katapos ko pa lang magka-license nun, adik akong makahanap agad ng trabaho... Ang unang trabaho sa marami-rami ko ring inaplayan eh, Ubix...Nice...!

Ubix, technical support! "Ok to!" sabi ko, medyo malayo nga lang considering tiga-valenzuela ako at sa parañaque pa ako papasok, 8am-5pm... Katatapos lang din kagabi ng celebration namin dahil sa pagpasa sa exams! In the mood talaga ako for my first day! Nandun pa yung magic eh!Pagdating ko dun, i met several first dayiers! Tanungan ng background! Sinabi ko na ECE ako...

"graduate?"

"? Ha? Oo..."

"bat dito ka nagtrabaho?"

ok... Sign ba yun? Hindi ko na sinabi na pasado ako ng board nun sa mga ka-first day ko, parang na-OP ako na di ko mawari...Tumuloy ang araw, lecture na sa theoretical at practical concept ng photocopier! Kung todo take note ang mga kasama ko, ako naman e inantok dahil na rin sa puyat ako kagabi... Bago matapos ang araw, kinausap ako ng bisor, eto na! Walang basic pay, pakyawan ang trabaho, ang working area e parang bodega at walang sapat na bentilasyon, pino ang toner ng mga powder photocopiers at puede itong liparin papunta ng baga mo..

Kung magiging mahusay kang technician, mapopromote ka, ikaw ay magiging salesman..!

Paksyet!Kinabukasan hindi na ako makabangon, kanila na kopya ng TOR at requirements ko, maghahanap na lang ako ng ibang trabaho...

Naweirduhan lang ako sa Ubix, dahil nahanap ko ito at nag-apply sa job fair ng DOST sa UP sa Bahay ng mga Alumni... Kaya ganun na lang ang pagkadismaya ko kung bakit nagkaroon ng ganung klaseng company sa isang job fair na ang mga aplikante eh mga estudyanteng ginastusan ng gobyerno sa loob ng limang taon...

Natatandaan ko ang sabi ng bisor dun sa Ubix... Sanay na sanay na daw sya sa mga ECE, hindi raw sila nagtatagal kesyo maselan at mapride daw kami.. Sa palagay ko dun sya nagkamali, hindi basta ang trabaho doon, ipagpapatayan mo ang kumita, kung sakaling magkasakit ka dahil sa pakyawan ang trabaho nyo, ano yun? Di ka na kakain?Hindi usapin dun kung ano ang kursong natapos, hindi patas ang trabaho ganun lang yun kasimple...

Nong naghahanap ako ng trabaho, ang bestfriend kong broadsheet e ang Manila Bulletin, may jobmarket edition ang Daily Inquirer, pero talagang mas marami lang ang trabaho sa Bulletin... Mas ok nga ngayon eh meron ng Jobstreet, JobsDB at kung ano-ano pang puedeng applyan online, di pa kasali yung mga kumpanya na puede mong pagpasahan ng resumé ang website... Mas mura din kung ang mga pictures mo eh hindi nkaprint sa resumé mo, para puede mo rin itong ilipat sa tuwing mag-u-update ka...

Hindi sapat na basta may trabaho ka lang... Dapat may konsiderasyon din kung hindi ka ba nag aaksaya ng oras mo sa pananatili mo dito, may growth factor kumbaga...

Maraming trabaho! Tama nga naman... Kung di lang, wag kakapit agad sa patalim maging matyaga muna sa paghahanap... Ika nga ni Bab ng Pugad Baboy... "madaling makahanap ng trabaho, ang mahirap ay manatiling meron nito"...

forbidden questions

One of the few reason i listen to magic 89.9 is because of "the forbidden questions" hosted by mo, mojojo and andy manzano...

Most guys compare this show to howard stern's. I personally dont know stern nor his show though. Amongst the show here in the philippines the closest to the "forbidden questions" angst and tactfulness that i can think about is amy perez's "deretsahan" where common folks and freaking gays diss and swear on each other.

In a way, its commendable that mo have enough balls to really pull out such show. Can be compared to sun cellular's groundbreaking almost suicidal stunt with the unlimited text and call. Remember how the underdog shook the telecom industry?

Much of the "forbidden questions" success (the fact that it still runs after 2 months every wednesday morning) and spontaneity can be credited to mo twister, the same reason why most of the tabloid writers diss him...

Imagine a show that ask a celebrity, actor/actress who has BO, the most "plastik", gay, worst in acting, potato queen... imaginable questions that pose unimaginable answer and might place the interviewee in a very sticky and messy situation... Yeah! Its fun, exciting and a relief from
the sensationalized "good" or amplified "evil" of a celebrity, you get the real score, of what is really happening amongst their circle. Plus the possible blood shed! Yun lang... For mo's size its a good thing no one ever waited for him outside their studio or his crib to beat the crap out of him. Its good news as well that no one ever trashed talk andy or laugh at her ala mojo jojo and made her cry, or mojo jojo be raped by a guy standing 6'4"/5"... Nah he might enjoy it instead...

Its not far fetch that the trio made enemies or strong critics like cristy fermin and lolit solis, so its was really exciting to hear that lolit solis said yes to do the game!

Like wow! Like many placed their bets that lolit would have her ass swooped and spinning with mo's line of questioning... But no, she made it through the 40 question as if shes eating peanuts, in her stature eventhough she made or confirmed new enemies, yeah nothings new, and besides
she doesnt give an f...

In a way, i found new respect on lolit's frankness and openess, the way she answered the questions, and the way she played the game... She even followed the show's english format and lolit's english is good, yes... Im not sure who won against who, if its a game both side played well.
They even sounded as if their friends, or was that a new level of freaking professionalism...

Lolit's presence and her answering all the question is a spat on mo's face, if he thought that he can really grill/torture lolit, but if its to be taken on the trio's original perspective that "forbidden questions" is just another dangerous game with difficult questions, lolit making
the 1st ever completed 40 is a milestone...

Hay bat ba kc nagbakasyon cna chico&delamar...

Notable questions answered by lolit...
1. Actor/actress that thinks he/she is larger life --> kris aquino
2. Actor/actress that she made a with completely false writeup --> alma
moreno
3. Celebrity with b.O. --> chito roño
4. Worst actor/actress --> onemig&via veloso
5. abscbn actor who should not have transfered to gma --> roderick
paulate

Happy SIMs

Happy?! Some country have some peculiar sense of humor... Tulad ng DTAC SIMs ng Thailand... They have this smiling slice of loaf for happy? Wala lang... I must be weird aswell para pagabalahan na ilagay pa ito dito... Hehe...

Wala lang natuwa lang ako...
















Wala pang ulo ang tinapay bread ng DTAC SIM dito, but with the help of three more SIMS
















Yan!!! Na-kumpleto na sya!!! parang our friends that complete us... ang baduy ng analogy whew...

(Geez... this is a new low, what was i thinking...)

Commercials Commercials

"Lunch? Who got time for lunch?" hmn... The guy from the Rice Burger Mcdo commercial don't seem to be a guy who is always busy and on the go... Palagay ko the campaign is a little bit off, puede k naman talagang kumain kahit nagbya-byahe ka, at kontra sa presyo, i'll always go for
shawarma...He he..

They say that its people's choice what to watch and not watch, but when it comes to these commercials, we don't have much of a choice but to endure them. Watch them and put a little thinking, are they logical, exaggerating or just plain mindless...Mindless, would include Mekeni Picnic Hotdogs commercial where some community stupidly dance to an equally stupid chant...

"Mekeni picnic hotdog ko... Mekeni picnic hotdog ko... Mekeni picnic hotdog ko..."

WTF?!

Kaya nga bilib ako dun sa Coke beat commercial ("ito ang beat sabay sabay..."), marami akong kakilala na kumabisado nun, matanda at bata, pero Mekeni Beef? I dont think so...

Under mindless, do i have to tell you the "Patubig ni Gloria" commercials? If it takes someone like the head of the government to mobilize these well... "small projects" no wonder why we have ill education, lowly clinics & hospitals, and police/military who are in just in the wait to withdraw support... I mean, these type of projects? Can't we just leave it to the municipalities and cities?

Exaggerating, marami siguro ang magfa-fall under this category, yung mga commercials ng Axe, ng Tide, Surf, Mr Clean, Whitening lotions, and even Sanitary Napkins, but they can't be more dangerous than the STI and AMA commercials, STI series of commercials shown one guy developing an elaborate network game, network administrator students that eradicate a network virus as if they are operating ala ER, and group of nursing students ganging to perform some life resucitacion pero mas malupit ang sa AMA! some child 12-14 years old, was shown to assemble an android that can do household task and who can forget the girl robot? Yung nawalan ng baterya at binuksan ang dibdib? Exaggaration is sure is an effective attention grabber, pero delikado i-exaggerate as if its a joke things like education... I was not amused by these craps, naisip ko e kung may ilan kayang estudyante ang nadisappoint after getting the real deal... Good thing these stuffs are no longer aired...

Logical, marami din namang ganyang commercials, yun tipong nagpro-promote ng values at may feel good jingle pa! Katulad ng commercial ng Alaxan, with The Dawn singing at the background...

"kahit anong pangarap, madadaan sa sipag, sipag at alaxan, para mas
magaan..."

how about the Sunsilk Girl Power campaign? Family Bonding ng Smart at Globe...

I'm kinda glad we still have these commercials, yung tipong nakakaentertain pa rin panoorin... At least they should be, kahit pa sabihing sila ang dahilan kung bakit may free tv...

Talangka sa Ulo

Eto na ang isa sa mga araw na walang ginagawa! Grabe namang talaga! Tatalangkain ka sa ulo!

Mahirap sa trabaho ang gumawa ng wala... Pero napagtanto ko na mas ok na pagtuunan ang "self development" paglabanan ang talangka ng katamaran and somehow make good use of your time... O sya back to work na, este basa mode pala =)

Roy's Lovesick Moments

Ang dami tlagang puedeng gawin sa mms =) hehe, i-promote daw b... Pero
isa sa mga paborito ko e, pag nagiging creative ang mga kasama ko, at
gumagawa ng tulad nito... Courtesy of Nice! Grabe Roy, immortalized na
ang iyong tyope character!!!

taken off as requested by roy :)

Mean Girls

Besides "life turning" failures, ang isa pa sa listahan ng mga kinatatakutan ko eh ang mga babae na merong strong personality...

Hindi nga... Strong personality...

Those girls that seem lack control on what they should talk and comment about, those girls that lash on you just for the fun of it, those who will tactlessly say what they think you are up to and what is on their mind, and they even notice the slightest detail that you can't even imagine how well they were able to read you! They are dominant, perceptive, they are difficult to please, most of the time umn... beautiful too; At bumubuga ng apoy!

I guess i'm the torpe "boy next door" type of guy... If its not love, i rather not bother and would be contented in just ogling... For me its just tiresome and not worth the time and resources... I stay away from these girls for unknown reasons or for reasons i just dont want to put up...

That mirror how confident i am with girls huh?

How i prayed that i would not encounter anyone like her during my teaching days, for i swear... Kung nakaencounter lang ako ng tulad nya, hindi ko alam ang gagawin ko... But sometimes, Heaven is just in the mood to be entertained, and send circumstances that will test you and have your ass spinning...

I guess my first mean girl experience was back in highschool, they are these "hot" guys gfs, yung mga bullies sa school... So i really stay away from them, i don't return their jokes, and i especially refrain from playing "pass the message" with them, yun ata ang naimbentong laro para maka-holding hands mo kahit sinong gusto mo... But the day just simply came that one of these girls flirted with me, i was soo o o confused, but not to soon i realized that she is somehow using me to make her ex-bf jealous and at times insulted..!!

Imaginin mo yung hinahabol ka para sa makatotohanang mga arm wrestlings, mawalan ng notebook(s) pag exam period na at malapit na itong checkan, tuksuhin twing hapon bago mag-uwian, at pagtawanan ng 'di mo alam...

'Twas hell...

But i guess life can't be that easy for them aswell, two years after highschool graduation most of them are already parents...

I survived through college without having to really interact with them, or even if i have to, i do business with them indirectly, bahala na ung mga kaibigan kong malulupit ang apog =) hehe...

Yun lang! I encountered them mean girls ng JSE days ko, sa persona ng aking team leader, although hindi naman talaga sya vulgar bitchy, her strong personality is evident... And so Salmon Day happened...

May nameet akong mean girl nung nagturo ako ulit... And i get to realize, mean girls are mean depende sa kung sino ang kaharap nila... They can be soft as well, like any other person... I was really scared of her tantrums once, but when i heard about her story, her family probs and her ill fated lovelife from her, i felt like crying with her... She's still a bitch towards other people though =)

Akala ko naiintindihan ko na... But no, each of themare just different. From the outside they are hardcore life survivors, perfect achievers, and in the inside you really can't tell, they seem really secure and you can't assume that they are soft inside. Ewan ko ba, why am i so affected by how these mean girls...

I guess in a way in their presence i get to gauge my best points and where i still need to understand with interacting with other people... I'm confident facing my students especially on topics i've prepared, i'm confident in life when i'm prepared... Pero de-numero ang galaw ko pag nasa bagong environment, especially on unwelcoming one, i tend to act the same when i'm in presence of these girls...

Minsan sobrang babaw talaga ng tingin ko sa buhay... Life's a bitch; at times she's friendly and you'll love her for it, times she just throw hell at you and you can't help but love her more when she's friendly again... And for that perspective i'll only mean life =)

Early Morning Slacks

0830H-1700H, day shift... Palagay mo ba may something peculiar sa mga
oras na to?

Ang weird kasi eh... Gumigising ako around 0530H, morning rituals and
all... Aalis ng mga 0630H, makikipagbuno sa fresh morning traffic, sa
kalsada ng mc arthur na parang kada dalawang taon eh ipinapagawa, sa
ilang mga walang utak at konsiderasyon na naninigarilyo sa jeep, sa
mala-american football na bunuan para makasakay ng lrt, bukod pa dyan ang
hirap para makahawak sa railings dahil marami ang masyadong attached at
nakayapos pa sa mga ito...

Kung medyo maluwag pa at maigagalaw ko pa ang mga braso ko,
makakapakinig ako ng "morning rush" sa rx fm with chico & delamar (ilang taon na
nga ba sila sa timeslot na yun?)...

Good morning diba? =)

At matapos ng lahat ng morning activity, mas expected sana na alive na
ako pagdating ng office, but no! Parang inaantok pa rin ako at nakakaexperience ng few second black-outs, yun tipong muntik nang humampas ang ulo mo kung saan dahil sa nakatulog ka sandali... Hanggat di humampas ang ulo ko o walang makapansin na nagkakaganon ako,
parang hindi ma-be-break ang spell, at hindi ako magiging totally awake...

You think coffee ang solusyon? Somehow i believe na mas nagpapagising
sa akin eh yung paglalakad papunta sa pantry, dahil parang inaantok na
ako ulit, the moment i have stopped moving...

Nawawala naman yang sleepy spell na yan mga 0930H, but unfortunately
bumabalik ang spell na yun by 1300H! Nagwalk-test kami just recently,
medyo inaantok pa rin ako kahit nasa sasakyan at tinuturuan kami ng mentor
namin, ang nagpagising lang sa akin eh eto...



Hwow! Obscene daw yung guard hehe! =)

Comedy, that sure is one good thing to wake you up... Saka mas pipiliin
ko naman na ng magising na dahil sa natawa ako kesa sa pinagtatawanan
ako ng superiors ko habang trinethreathen na hindi ako mareregular, or
making an awful mistake that would give me another day of rework...

I can only imagine kung gano kahirap ang manatiling gising sa mga
graveyard shifts... Tumutungga kaya sila ng galon-galong kape? Meron kayang
biglang nagpapatawa sa kanila? Nakatayo kaya sila magtrabaho para di
antukin? Paghumampas kaya ang ulo sa mesa nagigising sila o nakakatulog
ng tuluyan? Ano nga kaya?

Gising na ako... Balik na ulit sa trabaho!

New Lunch Soup

Nasubukan mo na bang hindi kumain ng hapunan, tapos agahan, malapit mo
nang ma-miss ang tanghalian, tapos saka ka palang kakain? Nakikita mo
pa rin ba ang sarili mo habang kumakain ka ng ganun ang stomach status
mo? Nalalasahan mo pa rin ba ang kinakain mo?

Walang kupas! Isa mga paborito kong activity sa buhay ang kumain...
Siempre mas masarap kung ang kasama mo sa pagkain eh yung ka sync din ng
bilis mo...

Nito lang ng makasama ko sa pagkain itong sina jums at ronald, at
napatunayan ko ang miraculous effect ng mga chilis! Ang nilantakan namin eh
yung salo-salo meals ng Chowking, Pambihirah! Naka-apat ata akong kanin
nun! Sobrang sulit! Batikan kasi tong si jums pagdating sa pagkain
(pero di sya tumataba!) record nya ang limang lugaw cups dun sa lugaw all
you can ng PUP... Apprentice nya si ronald, hehe...

Mula nun, eh natutuwa ako sa pagkain ng merong chilis, mapa jufran
sweet chili pa yan o simpleng siling labuyo sa toyo na pinigaan ng
calamansi, ayoko ng sili at suka, pangchicharon lang yun...

Ganun at sitwasyon ko kaninang tanghali, hindi ako nakapaghapunan dahil
gabi na ako nakauwi, nakakalaki raw ng tyan ang kumain ng ganung oras
at baka raw bangungutin pa ako, hindi rin ako nakapag-agahan dahil late
naman na ako nagising, hindi ko tuloy nainom ang masarap na kape,
timpla ni mama at ang tinolang manok na luto naman nya kagabi... Sana lang
may maabutan pa ako mamya...

Eto na! Sa wakas tanghalian na! Ang dami ng rice serving parang bundok!
Breaded porkchop ang kalaban... Hindi ko malaman kung san ko isasaw-saw
ang aking beloved breaded porkchop and the unimaginable happened (well
actually imaginable sya...)





vinegar ketchup soup! Woh! Sarap! May asim at tamis! Bangis! Sa kanyang
anghang natalo ko ang napakaraming kanin (may siling labuyo kasi yung suka, kasama sa supot)...

Nothing like a good chili... Damn it! i wont try it ever again...

AM Radio Jam

"kawikaan dos bersikulo tres hanggan beinte otso"

Bihira talaga ako makinig ng AM radio, nakikinig lang ako dati ng AM radio nung college, pag naghihintay ng announcement ng suspension ng klase at yun suspension ng klase...

Kaiba nitong isang araw, papunta ako ng Pasig nasakay ako ng fx taxi, hindi ko masigurado kung yung driver eh talagang nakikinig ng station na yun (radyo dasmariñas, radyo caviteño!) parang hindi rin eh, lumabas kasi sya at naghihintay ng pasahero...

Ang programa eh, ang sagutan ng dalawang announcer ng bersikulo galing sa bible, hindi talaga sagutan, parang duet sya... Babasahin nung mamà yung bersikulo tapos uulitin nung ale...

Yung boses nung mamà, ang boses nya ay parang kay eddie garcia, hindi ko naman siguro kung style nya yung parang galit na galit! Parang gusto nyang umulan ng nagbabagang asupre at malipol ang mga tao ng metro manila! Yung sa ale naman ay parang kay ate dely magpayo, malumanay na parang umaawat sa away =) hindi ko napagkinggan ng buo yung duet nila dahil nakatulog ako... Nagising na lang ako ng tumugtog na ang pop version ng "Our Father"... Lupit!

Hwow... Matapos ng icebreaker, sumunod na ang next program... Talkshow sya tungkol sa kalusugan..

"something interesting neh?" sabi ko sa sarili ko...

Nang sa aking pagkamangha, ang pinagusapan nila eh kung bakit mahalaga ang kalusugan! According to the bible! Hindi pa nagkasya sa yakidee yakideeyak kumanta pa sila! Hwoou!

(in tune of viva hot babes "bulaklak")
ang kalusugan, ang kalusugan, ang kalusuga'y mahalaga... ang kalusugan, ang kalusugan, ang kalusuga'y mahalaga... ang kalusugan ay mahalaga... higit pa sa ginto!

Wala akong masabi! Pagpasok nung fx driver, nilipat nya ang estasyon... Siguro syang wala syang naoffend na nakikinig dahil lahat ng pasahero eh tulog na... (hmn... Hindi kaya isa itong modus? Hindi kaya kung tulog din ako eh dinukutan na kaming lahat?)

Walang mali sa mga sinasabi ng mga ale sa talkshow ng kalusugan,
although i beg to differ ng sabihin nyang nakakapagpasigla yung kalusugan jingle con bulaklak ng viva hotbabes, lalo namang walang mali dun sa kawikaan duet before the said talkshow... I guess hindi lang naging effective yung approach, dapat yung mas mellow, dapat parang heavenly... Nah, nonetheless i could have just read the bible on my pace, on my most mellow time... But come to think of it? Kailan ba ako huling nagbasa ng bible?

Minsan kasi, mas gusto pa nating magbasa o manood ng kung ano-ano, mas gusto nating gawin yung mga bawal... Tulad nito...

Ganda ng la mesa dam no? Pero kinuhanan ko sya dahil dun sa signboard...Proud pa ko sa kalokohan ko... =) magkapagsimba nga sa linggo...

Concert!

Hindi pa talaga ako nakapupunta ng concert, maliban school performances
ng sikat na banda tulad ng george estregan experience o company
christmas parties ito ang first time ko...

Ang laki pala ng araneta? Bwehe!

Hindi naman din kasi ako party goer, i wouldn't mind if i never get to
watch any live performance by anyone, pinakapaborito kong banda ang
eraserheads pero kahit kailan hindi ko sila napanood live. Sabagay grade
six ako ng sumikat ang eraserheads, 4th year college na ata ako ng
tuluyan na silang nadisband... Sabagay, hehe wala naman akong pera para
manood nun eh...

Pero hindi nga! Ok lang ako...

I guess iba-iba talaga ang fetishes ng mga tao.. Nawi-weirduhan lang
siguro tayo s iba.. Nung hwebes (july 27, 06) narinig ko pa ang ilang tao
na nakikipagbargain kay mo twister ng magic 89.9 para sa mga free
concert tickets ng PCD! At simple lang naman ang trade eh, free tickets pero
ita-tatoo sa balat mo ang muka ni mo!

Hwow talaga! I guess hindi ko natagalan ang ego tripping ni mo at ng
mga kasama nya, kaya nilipat ko sa rx monster radio yung station... Kung
tinatooan nga ung mga tao, including this 32 year old guy na gustong
makakuha ng tickets para sa mga anak nya eh hindi ko alam, malabo naman
na pati ung 16 year old die hard PCD fan eh matatooan... I hope bluff
lang lahat yon, it would be a sad story i guess kung for just 2 hours of
PCD Performance mamamarkahan mo ang balat mo ng pagmumukha ng isang tao
na hindi mo man lang kakilala..

Needless to say nagenjoy din ako sa concert, although mas enjoy ako sa
panonood ng crowd reactions, it always amuses me to watch one celebrity
person control the reactions of everyone...

Yung pasigawin mo at maexcite mo yung mga tao sabay sabay.. Ang gara.. =)

"Stick With You" is still singing in the back of my head, i really
enjoyed the concert considering that i got the tickets for free, kaw na ang
may manager na malupit ang koneksyon sa marketing peeps, but if you'll
bargain with me 500 pesos for the concert kahit patron seat pa box A
sya, i'll yawn about it and would rather wait for the DVD copy...

Nostalgia

Grabe ang lakas ng bwakanang ulan kanina... Maswerte pa rin ako,
pakiramdam ko kasi eh sa twing lalabas ako eh, humihina ang ulan. Nakakalakad
ng maayos at bubuhos ang lintik na ulan pagnakasakay na ako, swerte...

Wala akong pinagiisip kanina, dapat nga makikinig ako ng mp3 kanina
eh.. Pero may humahampas ng payong sa balikat ko, nung una akala ko wala
lang, nung pangalawa tinawag na ang atensyon ko...

"kulitaa a am.." pagtingin ko yun, si hesed pala! Kaklase ko nung
college pala! Lam ko huli ko syang naging kaklase 2nd year 2nd sem.. Mga
umn... Anim na taon?!

Nagshift pala sya, grumaduate s mcu.. Matapos mapatrouble sa ue..
(hehe, ibulgar daw ba?) grumaduate sya ng business ad isang taon matapos
kong grumaduate..

Isang taon na sya sa trabaho nya.. Samantalang wala pa kong tatlong
buwan sa trabaho ko.. Geez, dalawang taon akong late sa career development
ko dahil sa sinubukan kong magturo? Natatawa nga ako minsan eh, batch 7
ng mga cadet engineers, matindi na ang roots nila, pero mas matanda pa
ako sa kanila?!

Pero hindi un ang umiikot sa utak ko ng nakikipagkwentuhan ako kay
hesed, ang pinaguusapan namin eh ang kakwelahan namin nung college.. Nung
nagsisimula pa lang kami, nung sariwa pa ang mga pangarap..
Pinagkwentuhan namin ung drawing instructor naming si engr chan,
aksidenteng nabato sya ni hesed, nakipaghabulan sa kanya si sir para lang
ipa-guidance sya,

Yung mga combat boots naming umuusok habang bilad bilad kami sa rotc,
inalala namin kung may natutunan kami dun sa pagbibilad nun, haha...
Natawa lang kami..

Yung ballroom dancing na pe subject namin, na mas pinaglaanan namin ng
panahon kesa sa algebra at trigonometry.. (sarap ng pe na un, nung kasi
ang unang pagkakataon na ginusto ng kapartner kong si apple ng hawakan
ko sya sa bewang, o ako lang nagisip nun? Nah.. Sulit pa rin bwaha!)
Nakakalungkot, mahigit apatnapu kami nun, wala pa atang sampu sa mga
kaibigan ko nung 1st year college ang alam ko ang kinahinatnan..
May apat ata sa kanila ang nabuntis bago pa tumuntong ng 4th year..
Marami ring huminto, may nagshift at may nawala na lang at di ko na
nabalitaan kahit kailan..

Hindi ko talaga naisip nung 1st year college na darating ang panahon,
na kailangan ko palang magtrabaho, kung hindi kami kakain, hindi ko
naisip na ang mga gra-graduate ang susunod na bubuo ng lipunang ito,
mababaw lang ako, inakala ko na ang limang taon ay sing-tagal ng isang habang
buhay na puro saya..

Ambabaw... =)

Eto ako ngayon.. Malayo ang tingin sa silangan, may pag-asa magiging
maayos din ang lahat...

Bumaba kami ni hesed sa gil puyat station, jeep ang sasakyan nya sa de
poso daw sya, bus naman ako papuntang ayala, bago kami maghiwalay,
hiningi ko ang number nya, wala naman akong kabalak balak na itext sya pero
di ko mapigilan na di hingin ang number nya.. Dun ko naintindihan,
siguro gusto ko ulit bumalik sa pagiging freshmen... Kung san ang tingin ko
sa eskuwela ay lugar ng pagkatuto at isang napakalaking palaruan,
bumata ulit ako sandali, pagkatalikod ko't pagsakay sa bus... Malayo na pala
ang narating ko, at malayo pa ang pupuntahan... =)

nangyari nga pala ang kahapon...

Semiotics ng Porn

ang galing naman talaga ng internet! nahanap ko pa itong dvd cover ng movie na to? ang tagal na nito a!


(disclaimer; Yan a! Konting maturity lang, sabagay hindi naman bastos
ang paguusapan natin, porn lang)

Dala ng murang isip ko, (well... dati) nung grade one pa lang... Na hindi dapat tumingin s cr ng babae lalo na't nandun sila dahil sa yun ay "masama" kahit minsan ay hindi ko ito ginawa, at wala akong kakilalang classmate n ginawa o nagtangkang gawin yun... Absolute rule sa amin yun! "dahil masama". Sa katulad din n dahilan kung bakit hindi ko hinawakan o tiningnan ang mga napakamahalay na tabloids noon.. Lalo na yung abante at tiktik (sabagay medyo bastos pa rin naman ang tiktik hanggang ngayon). Kaya inosenteng-inosente ako nun! Wow naman =)

Una akong nakapanood ng porno nung 2nd year highschool, s bahay ng barkada ko... VHS pa lang ang gamit nun, tanda ko pa nga ang title e "Silver Seduction". Back then, ang pagkakaalam ko lang e, silver e yung sunod
sa gold medal, wala pa akong ideya kung ano ang seduction. Dahil sa title sya ng triple x, inassume ko na bastos sya... Hindi ko maalala ang details after ng movie na hindi ko rin naman tinapos, 'di rin naman kailangan tapusin dahil wala naman itong istorya at saka di rin take ng kunsiensya at pang-unawa ko...

"Ganun pala yun?!!". Grabe iba ang feeling...

Awakening stage ang puberty hanggang early adolescence, dito raw nakakaranas ang isang tao ng tinatawag na "hormonal rages". Pinagaralan namin nung gradeschool ang reproductive system nung grade 5, pero hindi ko
inexpect ang nakita ko, kakaibang shock tlaga ang naging dulot nito sa akin...

Sadyang nakakamangha ang katawan ng tao, kasama na rito ang hormones, ang utak e nagtitimpla ng iba't ibang kemikals na ginagawang hormones, may hormones na nagpapasaya, nagpapalungkot, galit, takot, nagdudulot ng hallucinations at perfect bliss...

Kaya mas bilib ako sa mga taong ni minsan ay 'di nakapanuod ng porn... Either frigid sila na sa katotohanan eh abnormality, o dahil sa kanilang matinding mga paniniwala... Pero di ko alam kung bibilib din ako sa kaklase ko noong 1st year college, napakagaling nya sa mathematics! Master na nya ang maraming techniques sa algebra at trigonometry, habang kami eh, halos mangapa sa mga subjects na yun... Pero nagulat ako at
natawa ng magtanong sya out of nowhere "pre?!! ano yung libog?!" Curiosity ang unang dahilan kung bakit ako nanood ng porn, yung sumunod na mga panonood e dahil sa na-i-entertain na ako, iba eh! Sabi ko pa ayaw ko namang maging inosente...

At hindi nga ako naging inosente...

VHS at Beta pa ang uso nun, kasama na ang mga tabloids, nakita ko na ang halos lahat ng tabloids ay may sensual content, dumating din ang time na totally naging malinis din ang mga tabloids, na-over rule ang "right
of expression"... Dumating naman ang VCD at ang internet... Naging rampant as ever ang porn!

Hindi ko sigurado kung si Gary Lising ang nagsabi... "internet, what would be porn without it..." pero kung sino man sya, syet tama sya! At nakakalungkot kung gano kadali para sa kahit sa isang 7-year old ang makita ang mga bagay na sana e, later in life pa nila makikita, walang kakayahan ang ganitong edad na i-absorb ang sa edad nyang yun e basura...

Alam mo naman siguro ang tabloid na "Sagad", kung palupitan ng laman ang Sagad ay triple-x film sa papel, wala itong ibang laman kundi sex, sex at sex... Kung hindi mo ito nakikita sa lugar nyo, mababait ang mga
newspaper distributors nyo...

Liberalization at open mindedness, palusot para palusutin ang porn sa net at iba pang media, pano nga ba natin ito mako-control? May paraan ba para ang mga matatanda lang at may kakayahang makaunawa ang makahawak nito?

Nag-try akong magdownload ng isang clip, scandal daw ito ng isang school malapit sa amin... Habang pini-play ko ito, nagbo-browse naman ako sa isang blog na ang BG e "Take Me Out of the Dark" ni Gary V. dagdag pa
ang tatlong batang nakasilip sa monitor ko, nag-close na lang ako ng Player...

Napaka-ironic na problema nating lahat kung paano ang kailangang edukasyon ng kabataan ay maisasaksak sa mga utak nila... Sa kabilang banda sila naman ang humahanap ng mga basura sa internet na gusto sana natin na wag nilang basta mahawakan...

Naniniwala akong dapat isulong ang sex education, ang tanong sino ang magtuturo at pano ito ituturo... Magco-condone daw ng promiscuity ang pagtuturo ng safe sex dahil parang lalabas itong encouragement
pag-tinuro, samantalang tumataas naman ang teenage pregnancies, parang wala pa rin tayong correct answer... Parang "we are doomed"

Maselan talaga pagusapan ang ganitong mga bagay, turo nga ng sister nun namin sa college... Dapat ang tao ay di pumunta sa lugar na kaya syang traydurin ng kanyang sarili... Kung di ka maglalaro ng apoy di ka
mapapaso, pero pano kontrolin ang sarili! Ano nga kaya ang solusyon, ang hirap isipin parang naghahanap ng gamot sa cancer, dahil pagdating sa issue na yan halos tulad sa mas marami pang mga issues cancer mismo ang sakit natin...

IECEP...?!

Naglulunch kami ng mga ka-batch kong graduate ng 2005, passer ng
november 05 din, nang ma-open yung tungkol s oath-taking. Oath taking? Siguro
kung may budget pa ako nun at hindi ako nagmamadaling makahanap ng
trabaho, malamang, nag-oath din ako, but then again...
Pero mas napaisip akong lalo ng pumasok na sa usapan ang tungkol s
IECEP.

Institute of Electronics and Communications Engineers of the
Philippines, hindi puedeng hindi ka magbayad ng initial due ng IECEP, pagkukunin
mo na ang license mo, hindi ko sure kung ganun din ang ibang
engineering body...

Pero ang weird kasi, narinig ko lang ulit ang IECEP s usapan ng mga
bagong engineers, dalawang taon matapos kong makuha ang lisensya at maging
miembro nito... San ba napunta ang Php300 na due namin? Ecstatic ka
kasi pagpasa ng board, siguro konti lang din ang kumuwestiyon s due na
iyon, hindi rin kasi ako nagtanong eh...

Naalala ko yung co-faculty ko sa pinagturuan kong school, 24 years na
syang ECE, langya! Di pa ako pinapanganak ECE na sya! Pero sya mismo
hindi nakaranas ng kahit anong perks galing sa org namin...
Di ko alam kung di lang ba ako nakikipagcoordinate o kung sadyang
nagpapalaki ng anuman ang org namin... Misteryo talaga yun sa akin... Wou...

At least hindi kasing tindi ng PSME magparamdam ang IECEP...

12:30AM (astig me!)

eto ang mga kasama ko sa work right now :) and how i find their company interesting, exciting and fun all together... ill be telling you guys more bout them... that is if i ever find the time to write them articles... till then! this will be fun!

and we are back in the ball game!!!

hindi pa rin ako masyadong makapaniwala, pero ok na rin at dahil sa kailangan na... mag-i-start na ako ng bagong work sa lunes! buti naman at di ko naipahiya ang sarili ko na makakahanap ako ng job before may ends...

kahit na sinisipsip ko ang mangilang dugo sa gilagid ko wou! mabuti naman at hindi ako nagkaka "that time of the month" at hindi rin ako heavy bleeder...

aliw! nauna ko na munang dinaanan ang NBI clearance ko.. yung sa carriedo? para san kaya talaga yung entrance nilang Php 20?? bah! ang dami rin nun huh?!? kala ko dati sa aircon, pero hindi naman centralized ang aircon at mangilang rooms lang ang meron nito... medyo na-wi-weirduhan din ako sa mga tiga-kuha ng fingerprints, kase mas marami sila kaysa sa cashier, o kaya tiga verify, at tiga release, at di hamak na mas konti sila sa mga tiga quality-control...

nag-"hit" ang NBI clearance ko, dahil ata sa kontrata ko sa DOST, hindi ako nagkamali, naghintay ako ng may 1 hour para makipag-chikahan sa quality control kung bakit ako scholar ng DOST...

dapat pa ba yung tanong ba yun?

niweys, matapos kong i-kwento na yun nga, pinirmahan nya ang aking resibo at tuloy na ulit ang kwento...

nang makarating ako sa ayala, kinuha ko na rin ang aking medical... dyahe pa rin ako sa dentista... wow talaga! pero nasa likod ko na yun at ako ay nakapagmove-on na... medyo bad trip lang, dahil naghintay pa ako ng hanggang 2:30pm para ma-release ang aking medical certificate... noon ko lang napagtanto na pamasahe lang pala ang dala ko...

syet hindi pala ako makakapaglunch!

sige ok lang... minsan lang naman e, besides pag-uwi ko sa bahay i can eat everything to my heart's content... medyo napag-self pity rin ako nun ng konti, pero konti lang... mas matindi ang enthusiasm ko nun wouuuuuu!!!!

lesson learned, dapat magbaon din ng pasobrang cash... wag pupunta sa venue kahit saan ng sakto lang ang money... hehe mahirap na...

NIWEYS!!! We are back in the ball game!!!
PANG-REGULAR NA TOOOOO WOUUUU!!! (uhurmn...)

bisaya ka ba?!? bisaya ka pala e

pagwalang trabaho... boring ang mundo, masagana sa free time, kargado ng pera ng nanay =) pinakatipid siemps ang mag-apply ng trabaho online... sa dinadaanan ko papunta sa tig-ki-kinse/hour na internet shop kailangang lumampas muna kami sa isang eskinita na merong isang pamilya na HANEP magpatugtog! lintik sa lakas!!! nasa bungad pa lang kami, para na kaming niyu-yugyog, akala ko natutuwa ang mga kapitbahay ng may isang malaking lalaki na sumungaw sa bintana sa tapat ng bahay ng malakas magpatugtog... sabay sigaw ng...

"p*t@ng *inang!!! BISAYA talaga!!! p*t@ng *na!!!"

wow! kung mahina-hina lang ng konti yung sounds ng kapitbahay ng nagpapatugtog ng "haring solomon" at "silong ni kaka" malamang naging mas masaya... sumisigaw yung mamang nagmumura, baka alam nya rin na di sya maririnig...

inaasahan mo na siempre kung sino ang madalas tumangkilik ng tig-ki-kinseng internet shop... mga bata at mga teenager, ngayon ko lang napansin... ganito sila mag-alaskahan...

"Tiny!!! lumusob ka! pinanghaharang mo si drow ranger!!! hindi kaya!!!"
"BISAYA ka ba?!? hindi kaya SIYEETTT!"
"T*ng *na nagaabang! BISAYA!!!"

ganun din pag-bayaran na...

"o sikwinta, limang oras e..."
"hehe... bisaya..."

???

Pauwi na ako, kasabay ng mangilang teenager, may nakasalubong kaming isang lalaking naka-longsleeves na fit parang stuntman, naka-maong, naka-tuck in, all black, nakashades at bulldog leather shoes... palagay ko e seaman yung mama, anchor design ba naman ang nakalambitin sa leeg nya.. pero hindi sinabi nung mga nakasabay ko na...

"uy seaman...!"

ang sinabi nila

"hehe... bisayang-bisaya!"

sabi nila ang umimbento ng salitang jologs ay ang mga coñong gustong i-distinguish ang mga grupo ng tao na hindi nila kasama... ngayon pinapaniwala tayo ng media na most masses e mga "jologs" somehow maswerte pa ang salitang ito, dahil puede mo syang gamiting pang-uri (adjective)sa isang tao pero hindi mo sya ma-o-offend... parang nasama na talaga sa culture to describe a person's old school preference, hindi katulad ng mga salitang "hampaslupa" at "PG" na kahit isahog mo sa joke e hindi pa rin nakakatawa mas madalas e nakakainsulto pa rin...

ang pilipinas ay binubuo ng pitong libong isla at higit pa, isa sa mga rason kung bakit daw sa hindi naman kalakihang bansa e, may iba't-ibang kultura ito... narinig ko na sa ibang tao na ang mga ilokano raw ay kuripot, ang mga kapampangan daw ay "dugong aso" at hanggang ngayon di ko sigurado kung yun ba e positibo o kabaliktaran...

hindi mo maririnig sa media yan... mabuti nga't maingat sila sa ganitong mga bagay... pero nananatiling nag-pre-prevail ang generalization na ito, depende sa pinanggagalingan lalawigan may kadikit na agad na description... siempre pinakamature kung tutunghayan mo ang isang tao, sa pagkatao nya talaga mo sya i-lalarawan, at hindi sa kung saang probinsya sya galing.... meron na akong nabasang "You're a Filipino if..." hindi ko sigurado kung kasing sarap nito basahin ang "You're an Ilocano if...", "You're a Pampanggeño if..." o "You're a Bisiya if..." at kung ano-ano pa...

hindi nakakatawa na sa pinanggalingang probinsya palang sinasalansan na natin ang isa't isa... katulad ng kung pano ang diskriminasyon ng white sa mga black dati at ngayon... mahirap maisip ang pagkakaisa pag ganon... maikli ang article na ito para pag-aralan ang pinanggalingan ng ganitong pag-uugali ng pinoy... thesis material yun...

hindi ko alam kung ito ay isang biro o titingnang negatibo ang salitang "bisaya" sa ilang mga taong nakita ko... guilty akong natawa pag-ibinabato ito sa iba, at naaasar pag nasabihan din nito... hindi ko lubos maisip kung paanong ang salitang ito ay naging katawagan sa taong baduy manamit, malakas magpatugtog kahit alanganing oras, walang sense of team work, nag-aabang para kunin ang pinaghirapan ng iba, at laging naka Artic Sniper Rifle at nag-aabang sa bunker...

nang ang tooong sabihin naman nito ay alam naman nating mga taong marunong magsalita ng dialektong ito at nanggaling sa Visayan region... hwow...


disclaimer: please lang po wag naman kayong mag go-ballistic sa akin dahil sa post na to, it's just how i se it from where i stand, saka mas ok kung tatapusin nyo muna yung article, i tried to be fair... magcomment na rin kayo para masaya... =)