First Job Experience!

Hayay! Sa wakas! Its official! Hehe... Naregularize din! For an experienceless ECE, medj late ang pumasok ng cadetship or ng entry position, pag na reach mo na ang age na 24-25, hindi ka na kasi marerecognize as fresh grad by that time, maliban na lang kung talagang fresh grad ka... And besides im not very used to lying and euphemisms, so most probably i will screw up kung tanungin ako with why i was not regularize back then...

Gano nga ba kahirap maghanap ng trabaho? Yung iba kasi akala mo eh ubod ng hirap ang makahanap ung tipong maluluslos ka sa hirap, hindi naman siguro ganun... Konti lang hehe... Marami namang trabaho kung tutuusin ang konti eh yung trabahong gusto and on the same time good paying. Mafifilter pa yang lalo kung i-co-consider pa yung masarap at madaling mga katrabaho, ample & adequate working environment, at kung gusto ka rin ng trabaho mo! (sabagay kung di ka gusto ng trabaho mo, you might not have it for long anyway...) siemps kailangan din na maayos ang compensation package...

Hmn... Hindi naman sobrang vital ng mga naging trabaho ko, katulad ng sa iba na talagang hindi nila puedeng sabihin dito sila nagtatrabaho o dito nagtrabaho, kesyo conflict of interest daw at kung ano ano pa...First day Last day...Akala ko joke lang pero nangyayari pala yun? Katapos ko pa lang magka-license nun, adik akong makahanap agad ng trabaho... Ang unang trabaho sa marami-rami ko ring inaplayan eh, Ubix...Nice...!

Ubix, technical support! "Ok to!" sabi ko, medyo malayo nga lang considering tiga-valenzuela ako at sa parañaque pa ako papasok, 8am-5pm... Katatapos lang din kagabi ng celebration namin dahil sa pagpasa sa exams! In the mood talaga ako for my first day! Nandun pa yung magic eh!Pagdating ko dun, i met several first dayiers! Tanungan ng background! Sinabi ko na ECE ako...

"graduate?"

"? Ha? Oo..."

"bat dito ka nagtrabaho?"

ok... Sign ba yun? Hindi ko na sinabi na pasado ako ng board nun sa mga ka-first day ko, parang na-OP ako na di ko mawari...Tumuloy ang araw, lecture na sa theoretical at practical concept ng photocopier! Kung todo take note ang mga kasama ko, ako naman e inantok dahil na rin sa puyat ako kagabi... Bago matapos ang araw, kinausap ako ng bisor, eto na! Walang basic pay, pakyawan ang trabaho, ang working area e parang bodega at walang sapat na bentilasyon, pino ang toner ng mga powder photocopiers at puede itong liparin papunta ng baga mo..

Kung magiging mahusay kang technician, mapopromote ka, ikaw ay magiging salesman..!

Paksyet!Kinabukasan hindi na ako makabangon, kanila na kopya ng TOR at requirements ko, maghahanap na lang ako ng ibang trabaho...

Naweirduhan lang ako sa Ubix, dahil nahanap ko ito at nag-apply sa job fair ng DOST sa UP sa Bahay ng mga Alumni... Kaya ganun na lang ang pagkadismaya ko kung bakit nagkaroon ng ganung klaseng company sa isang job fair na ang mga aplikante eh mga estudyanteng ginastusan ng gobyerno sa loob ng limang taon...

Natatandaan ko ang sabi ng bisor dun sa Ubix... Sanay na sanay na daw sya sa mga ECE, hindi raw sila nagtatagal kesyo maselan at mapride daw kami.. Sa palagay ko dun sya nagkamali, hindi basta ang trabaho doon, ipagpapatayan mo ang kumita, kung sakaling magkasakit ka dahil sa pakyawan ang trabaho nyo, ano yun? Di ka na kakain?Hindi usapin dun kung ano ang kursong natapos, hindi patas ang trabaho ganun lang yun kasimple...

Nong naghahanap ako ng trabaho, ang bestfriend kong broadsheet e ang Manila Bulletin, may jobmarket edition ang Daily Inquirer, pero talagang mas marami lang ang trabaho sa Bulletin... Mas ok nga ngayon eh meron ng Jobstreet, JobsDB at kung ano-ano pang puedeng applyan online, di pa kasali yung mga kumpanya na puede mong pagpasahan ng resumé ang website... Mas mura din kung ang mga pictures mo eh hindi nkaprint sa resumé mo, para puede mo rin itong ilipat sa tuwing mag-u-update ka...

Hindi sapat na basta may trabaho ka lang... Dapat may konsiderasyon din kung hindi ka ba nag aaksaya ng oras mo sa pananatili mo dito, may growth factor kumbaga...

Maraming trabaho! Tama nga naman... Kung di lang, wag kakapit agad sa patalim maging matyaga muna sa paghahanap... Ika nga ni Bab ng Pugad Baboy... "madaling makahanap ng trabaho, ang mahirap ay manatiling meron nito"...

Talangka sa Ulo

Eto na ang isa sa mga araw na walang ginagawa! Grabe namang talaga! Tatalangkain ka sa ulo!

Mahirap sa trabaho ang gumawa ng wala... Pero napagtanto ko na mas ok na pagtuunan ang "self development" paglabanan ang talangka ng katamaran and somehow make good use of your time... O sya back to work na, este basa mode pala =)

Roy's Lovesick Moments

Ang dami tlagang puedeng gawin sa mms =) hehe, i-promote daw b... Pero
isa sa mga paborito ko e, pag nagiging creative ang mga kasama ko, at
gumagawa ng tulad nito... Courtesy of Nice! Grabe Roy, immortalized na
ang iyong tyope character!!!

taken off as requested by roy :)

Mean Girls

Besides "life turning" failures, ang isa pa sa listahan ng mga kinatatakutan ko eh ang mga babae na merong strong personality...

Hindi nga... Strong personality...

Those girls that seem lack control on what they should talk and comment about, those girls that lash on you just for the fun of it, those who will tactlessly say what they think you are up to and what is on their mind, and they even notice the slightest detail that you can't even imagine how well they were able to read you! They are dominant, perceptive, they are difficult to please, most of the time umn... beautiful too; At bumubuga ng apoy!

I guess i'm the torpe "boy next door" type of guy... If its not love, i rather not bother and would be contented in just ogling... For me its just tiresome and not worth the time and resources... I stay away from these girls for unknown reasons or for reasons i just dont want to put up...

That mirror how confident i am with girls huh?

How i prayed that i would not encounter anyone like her during my teaching days, for i swear... Kung nakaencounter lang ako ng tulad nya, hindi ko alam ang gagawin ko... But sometimes, Heaven is just in the mood to be entertained, and send circumstances that will test you and have your ass spinning...

I guess my first mean girl experience was back in highschool, they are these "hot" guys gfs, yung mga bullies sa school... So i really stay away from them, i don't return their jokes, and i especially refrain from playing "pass the message" with them, yun ata ang naimbentong laro para maka-holding hands mo kahit sinong gusto mo... But the day just simply came that one of these girls flirted with me, i was soo o o confused, but not to soon i realized that she is somehow using me to make her ex-bf jealous and at times insulted..!!

Imaginin mo yung hinahabol ka para sa makatotohanang mga arm wrestlings, mawalan ng notebook(s) pag exam period na at malapit na itong checkan, tuksuhin twing hapon bago mag-uwian, at pagtawanan ng 'di mo alam...

'Twas hell...

But i guess life can't be that easy for them aswell, two years after highschool graduation most of them are already parents...

I survived through college without having to really interact with them, or even if i have to, i do business with them indirectly, bahala na ung mga kaibigan kong malulupit ang apog =) hehe...

Yun lang! I encountered them mean girls ng JSE days ko, sa persona ng aking team leader, although hindi naman talaga sya vulgar bitchy, her strong personality is evident... And so Salmon Day happened...

May nameet akong mean girl nung nagturo ako ulit... And i get to realize, mean girls are mean depende sa kung sino ang kaharap nila... They can be soft as well, like any other person... I was really scared of her tantrums once, but when i heard about her story, her family probs and her ill fated lovelife from her, i felt like crying with her... She's still a bitch towards other people though =)

Akala ko naiintindihan ko na... But no, each of themare just different. From the outside they are hardcore life survivors, perfect achievers, and in the inside you really can't tell, they seem really secure and you can't assume that they are soft inside. Ewan ko ba, why am i so affected by how these mean girls...

I guess in a way in their presence i get to gauge my best points and where i still need to understand with interacting with other people... I'm confident facing my students especially on topics i've prepared, i'm confident in life when i'm prepared... Pero de-numero ang galaw ko pag nasa bagong environment, especially on unwelcoming one, i tend to act the same when i'm in presence of these girls...

Minsan sobrang babaw talaga ng tingin ko sa buhay... Life's a bitch; at times she's friendly and you'll love her for it, times she just throw hell at you and you can't help but love her more when she's friendly again... And for that perspective i'll only mean life =)

Early Morning Slacks

0830H-1700H, day shift... Palagay mo ba may something peculiar sa mga
oras na to?

Ang weird kasi eh... Gumigising ako around 0530H, morning rituals and
all... Aalis ng mga 0630H, makikipagbuno sa fresh morning traffic, sa
kalsada ng mc arthur na parang kada dalawang taon eh ipinapagawa, sa
ilang mga walang utak at konsiderasyon na naninigarilyo sa jeep, sa
mala-american football na bunuan para makasakay ng lrt, bukod pa dyan ang
hirap para makahawak sa railings dahil marami ang masyadong attached at
nakayapos pa sa mga ito...

Kung medyo maluwag pa at maigagalaw ko pa ang mga braso ko,
makakapakinig ako ng "morning rush" sa rx fm with chico & delamar (ilang taon na
nga ba sila sa timeslot na yun?)...

Good morning diba? =)

At matapos ng lahat ng morning activity, mas expected sana na alive na
ako pagdating ng office, but no! Parang inaantok pa rin ako at nakakaexperience ng few second black-outs, yun tipong muntik nang humampas ang ulo mo kung saan dahil sa nakatulog ka sandali... Hanggat di humampas ang ulo ko o walang makapansin na nagkakaganon ako,
parang hindi ma-be-break ang spell, at hindi ako magiging totally awake...

You think coffee ang solusyon? Somehow i believe na mas nagpapagising
sa akin eh yung paglalakad papunta sa pantry, dahil parang inaantok na
ako ulit, the moment i have stopped moving...

Nawawala naman yang sleepy spell na yan mga 0930H, but unfortunately
bumabalik ang spell na yun by 1300H! Nagwalk-test kami just recently,
medyo inaantok pa rin ako kahit nasa sasakyan at tinuturuan kami ng mentor
namin, ang nagpagising lang sa akin eh eto...



Hwow! Obscene daw yung guard hehe! =)

Comedy, that sure is one good thing to wake you up... Saka mas pipiliin
ko naman na ng magising na dahil sa natawa ako kesa sa pinagtatawanan
ako ng superiors ko habang trinethreathen na hindi ako mareregular, or
making an awful mistake that would give me another day of rework...

I can only imagine kung gano kahirap ang manatiling gising sa mga
graveyard shifts... Tumutungga kaya sila ng galon-galong kape? Meron kayang
biglang nagpapatawa sa kanila? Nakatayo kaya sila magtrabaho para di
antukin? Paghumampas kaya ang ulo sa mesa nagigising sila o nakakatulog
ng tuluyan? Ano nga kaya?

Gising na ako... Balik na ulit sa trabaho!

New Lunch Soup

Nasubukan mo na bang hindi kumain ng hapunan, tapos agahan, malapit mo
nang ma-miss ang tanghalian, tapos saka ka palang kakain? Nakikita mo
pa rin ba ang sarili mo habang kumakain ka ng ganun ang stomach status
mo? Nalalasahan mo pa rin ba ang kinakain mo?

Walang kupas! Isa mga paborito kong activity sa buhay ang kumain...
Siempre mas masarap kung ang kasama mo sa pagkain eh yung ka sync din ng
bilis mo...

Nito lang ng makasama ko sa pagkain itong sina jums at ronald, at
napatunayan ko ang miraculous effect ng mga chilis! Ang nilantakan namin eh
yung salo-salo meals ng Chowking, Pambihirah! Naka-apat ata akong kanin
nun! Sobrang sulit! Batikan kasi tong si jums pagdating sa pagkain
(pero di sya tumataba!) record nya ang limang lugaw cups dun sa lugaw all
you can ng PUP... Apprentice nya si ronald, hehe...

Mula nun, eh natutuwa ako sa pagkain ng merong chilis, mapa jufran
sweet chili pa yan o simpleng siling labuyo sa toyo na pinigaan ng
calamansi, ayoko ng sili at suka, pangchicharon lang yun...

Ganun at sitwasyon ko kaninang tanghali, hindi ako nakapaghapunan dahil
gabi na ako nakauwi, nakakalaki raw ng tyan ang kumain ng ganung oras
at baka raw bangungutin pa ako, hindi rin ako nakapag-agahan dahil late
naman na ako nagising, hindi ko tuloy nainom ang masarap na kape,
timpla ni mama at ang tinolang manok na luto naman nya kagabi... Sana lang
may maabutan pa ako mamya...

Eto na! Sa wakas tanghalian na! Ang dami ng rice serving parang bundok!
Breaded porkchop ang kalaban... Hindi ko malaman kung san ko isasaw-saw
ang aking beloved breaded porkchop and the unimaginable happened (well
actually imaginable sya...)





vinegar ketchup soup! Woh! Sarap! May asim at tamis! Bangis! Sa kanyang
anghang natalo ko ang napakaraming kanin (may siling labuyo kasi yung suka, kasama sa supot)...

Nothing like a good chili... Damn it! i wont try it ever again...

Concert!

Hindi pa talaga ako nakapupunta ng concert, maliban school performances
ng sikat na banda tulad ng george estregan experience o company
christmas parties ito ang first time ko...

Ang laki pala ng araneta? Bwehe!

Hindi naman din kasi ako party goer, i wouldn't mind if i never get to
watch any live performance by anyone, pinakapaborito kong banda ang
eraserheads pero kahit kailan hindi ko sila napanood live. Sabagay grade
six ako ng sumikat ang eraserheads, 4th year college na ata ako ng
tuluyan na silang nadisband... Sabagay, hehe wala naman akong pera para
manood nun eh...

Pero hindi nga! Ok lang ako...

I guess iba-iba talaga ang fetishes ng mga tao.. Nawi-weirduhan lang
siguro tayo s iba.. Nung hwebes (july 27, 06) narinig ko pa ang ilang tao
na nakikipagbargain kay mo twister ng magic 89.9 para sa mga free
concert tickets ng PCD! At simple lang naman ang trade eh, free tickets pero
ita-tatoo sa balat mo ang muka ni mo!

Hwow talaga! I guess hindi ko natagalan ang ego tripping ni mo at ng
mga kasama nya, kaya nilipat ko sa rx monster radio yung station... Kung
tinatooan nga ung mga tao, including this 32 year old guy na gustong
makakuha ng tickets para sa mga anak nya eh hindi ko alam, malabo naman
na pati ung 16 year old die hard PCD fan eh matatooan... I hope bluff
lang lahat yon, it would be a sad story i guess kung for just 2 hours of
PCD Performance mamamarkahan mo ang balat mo ng pagmumukha ng isang tao
na hindi mo man lang kakilala..

Needless to say nagenjoy din ako sa concert, although mas enjoy ako sa
panonood ng crowd reactions, it always amuses me to watch one celebrity
person control the reactions of everyone...

Yung pasigawin mo at maexcite mo yung mga tao sabay sabay.. Ang gara.. =)

"Stick With You" is still singing in the back of my head, i really
enjoyed the concert considering that i got the tickets for free, kaw na ang
may manager na malupit ang koneksyon sa marketing peeps, but if you'll
bargain with me 500 pesos for the concert kahit patron seat pa box A
sya, i'll yawn about it and would rather wait for the DVD copy...

12:30AM (astig me!)

eto ang mga kasama ko sa work right now :) and how i find their company interesting, exciting and fun all together... ill be telling you guys more bout them... that is if i ever find the time to write them articles... till then! this will be fun!

and we are back in the ball game!!!

hindi pa rin ako masyadong makapaniwala, pero ok na rin at dahil sa kailangan na... mag-i-start na ako ng bagong work sa lunes! buti naman at di ko naipahiya ang sarili ko na makakahanap ako ng job before may ends...

kahit na sinisipsip ko ang mangilang dugo sa gilagid ko wou! mabuti naman at hindi ako nagkaka "that time of the month" at hindi rin ako heavy bleeder...

aliw! nauna ko na munang dinaanan ang NBI clearance ko.. yung sa carriedo? para san kaya talaga yung entrance nilang Php 20?? bah! ang dami rin nun huh?!? kala ko dati sa aircon, pero hindi naman centralized ang aircon at mangilang rooms lang ang meron nito... medyo na-wi-weirduhan din ako sa mga tiga-kuha ng fingerprints, kase mas marami sila kaysa sa cashier, o kaya tiga verify, at tiga release, at di hamak na mas konti sila sa mga tiga quality-control...

nag-"hit" ang NBI clearance ko, dahil ata sa kontrata ko sa DOST, hindi ako nagkamali, naghintay ako ng may 1 hour para makipag-chikahan sa quality control kung bakit ako scholar ng DOST...

dapat pa ba yung tanong ba yun?

niweys, matapos kong i-kwento na yun nga, pinirmahan nya ang aking resibo at tuloy na ulit ang kwento...

nang makarating ako sa ayala, kinuha ko na rin ang aking medical... dyahe pa rin ako sa dentista... wow talaga! pero nasa likod ko na yun at ako ay nakapagmove-on na... medyo bad trip lang, dahil naghintay pa ako ng hanggang 2:30pm para ma-release ang aking medical certificate... noon ko lang napagtanto na pamasahe lang pala ang dala ko...

syet hindi pala ako makakapaglunch!

sige ok lang... minsan lang naman e, besides pag-uwi ko sa bahay i can eat everything to my heart's content... medyo napag-self pity rin ako nun ng konti, pero konti lang... mas matindi ang enthusiasm ko nun wouuuuuu!!!!

lesson learned, dapat magbaon din ng pasobrang cash... wag pupunta sa venue kahit saan ng sakto lang ang money... hehe mahirap na...

NIWEYS!!! We are back in the ball game!!!
PANG-REGULAR NA TOOOOO WOUUUU!!! (uhurmn...)

eom

nakasakay ka sa lrt... bagong bunot ang ngipin mo, eh nagdugo... ano gagawin mo?

Mahirap na Exams

Grabeh...! ugali ko nung college ang mag-cram ng mag-cram pag may exam, pero sa totoong buhay pala hindi dapat ito ginagawa, dahil mas malupit ang exams dito at dapat matagal mo na itong napaghandaan!

Tinanggal ko sa isip ko ang kahit anong posibilidad na darating ang exams na 'to... eto yung exams na kailangan para makapasok sa trabaho... kung magpapabaya at hindi maghahanda, talagang deads ka! o parurusahan kanito ng mabuti... tama talaga ang nabasa kong libro tungkol sa procastination...

"we tend to procastinate, when what we forsee is something negative or what we dont want to face, which will nonetheless get in to you unprepared and unaware."

takot talaga ako sa exam na 'to! at kahit ubod ng ganda at sexy ng proctor, wala itong nagawa para maibsan ang kaba at kahihiyang nakaamba...

muntikan ko nang sisihin ang nanay ko, kung dangan ba namang dinisiplina nya ako ng mabuti eh hindi ito dapat mangyayari sa akin ngayon...

talagang sobrang sama ng resulta...

2 for permanent filling
3 for extraction
and oral prophylaxis

nareview na naman ako sa kung ano ang ibig sabihin ng "habang-buhay" =(

How Do Instructors Hide Feelings From Their Student?

wou haba ng title!

im just wondering how instructors hide their feelings, although of course im not just talking about "ang cute ni ganito..." or "t&^#@&# nakakabastos na to a..."

so yun...

ang weeeeird e... this is the first time that i kinda gone ballistic with a student...

i'm teaching this what we call "capacitor action" so i was demonstrating it with a multitester to one of my student who dont seem to catch up easily...

"o nakita no na bumabalik ang pointer ng tester sa infinity... ano ang ibig sabihin nun? (for the nth time...) "

"sir... bad condition..."

(what the! pang ilan beses ko na bang binanggit good nga yun good!!!)

and then one of my student kinda laughed and made fun of the poor classmate...

medyo sinita ko yung estudyante pointing the tester probe to him... and suddenly my student carelessly commemted...

"imbes na pagtawanan nyo ako sana turuan nyo ako..."

well, i cant blame him i guess if he got it all wrong... nor the careless remark, i told him that i never meant to make a fool out of him, and in fact im actually scolding his classmate...

oh well... yun lang medyo nasigawan ko yung bata...

hay...

another story is about my student in one of my morning class... geez, im most of the time intimidated by charming and women with strong personality, but i never realized that i will feel like that towrds one of my student, ang pinakamadali... edi i-ignore mo yung student...

wouuu...!

but did i texted that student of mine saying that i am a fan of hers? tinext ko nga ata...? nah...

Ser Kamuka Nyo Pala si Jasmine Trias

me: so class that is how the (freakin...) fm receiver works... are there any questions?

b.c.: sir kamuka nyo pala si jasmine trias!!!

me:(wer did that come from???)

Teacher! Teacher!

At least sumusulat na ulit ang panda ballpen ko.

Ang gara a! miraculously gumagana na ang hinayupak na ballpen ko, ang bilis ng panahon we are now on our third step sa ina-aaplyan ko… magtuloy tuloy naman sana. Ano kaya ang mayroon dun?

Ewan ko ba… pag iniisip ko na meron pang four more absences na kailangan kong I-take, nahihiya ako sa Department Head namin, pero sabi naman nung nakasabay ko last time si cesar… “ Nandun ba ang OPPORTUNITY”

San nga ba ang opportunity? San nga ba ang calling?

Buong week halos hindi ako nagprepare ng exams and everything seems to be turning inside out of me, pero eto yun e… its not that I can’t help it… its just that, im… geez… unmotivated, in other words… im lazy…

Being lazy… Unmotivated…

“where was the promise of more soul?” when all we are doing is finding fault in our work? Hindi tayo makakapaginspire nyan kung tayo mismo ay nag-aalinlangan…

Teachers are people too…
….aaah, yes they are…

Sa loob ng classroom hindi nakikita ng mga estudyante na ang mga teachers ay nagpe-perform din, pinaghahandaan ang bawat lessons, constantly learning new stuffs to add up to what they already know, para pag hand down ng knowledge sa estudyante may bonus… may dagdag… unless the teacher is trying to make it easy for hisself…

…making it easy for oneself…

Hindi madali ang pagiging teacher… iba ibang tao sa araw araw, minsan tinatamad na rin silang umunawa… sa classroom sino ba ang nasa offending at defending ends…?

Iniisip ko kung ano ang dapat na malaman ng estudyante ko para sa board-exams, ano ang dapat nakahanda at ihanda ng estudyante ko para makita nila ang nangyayari sa equations, makita nila ang concept ng mga sciences… ano ba ang itsura ng magnetic field? Ng bit and baud? Ng Graham’s Law of diffusion… commutation… GAH! Nakikita ba nila yun o mas hinihintay nila yung “any questions? If there is none, and your through copying, you are free to go…”

Free to go…

I wonder if teachers are suppose to feel glad ‘bout the downside of teaching… you’ll have to see your students climbing the stairs you set for them then they will soon forget you… and if they get lucky, you might wonder if you will be able to do the same and do the big thing they have done if you were on the same situation. If your student failed, could you have helped avoiding it, baka may nakalimutan kang ituro… nagkulang kang maka-inspire…

Ang galing! Your success as a teacher is a downside of an egocentric self (of course I know that’s also a proof of your teaching effectivity…)

But a failure of a student is a failure of the teacher as well…

Perks ng pagiging teacher… I guess I’m something looking at it the wrong way… there is a need to inspire and set as an example and not just throw endless theoretics…

I wonder if I’m inspiring…

I guess that’s one of improbable mathematical equations that can only be answered by trial an error… =)

Minsan kasi napakahirap bitawan ng mga katagang “bakit nga kaya?” at “hindi ko rin alam” lalo na kung ang estudyante mo e ang tingin sa mga teachers ay “mindless know alls” ha! ha! Pano ba ulit yun?!?

On the end of the day you’ll be glad to hear (if to any consolation that your student became considerate and sensible to your real life shortcomings)

“sir / ma’ am thank you po ulit” =)

Marinig mo lang yun ok na… hindi na mahalaga kung sa likod nun e… kung ang kadikit ba nun e… “uto – uto”
Or the worst language with the colorful words =( “tanga… bobo magturo”)

Ang mga teachers ay tao rin… they enjoy a happy company, recognition, respect and being loved… may it be friendly, parental or amorous…

Naniniwala ako most of teachers don’t teach for money… though they know, they need it =)

“Class walang yumayaman ng madali sa pamamasukan”
“E sir ba’t po kayo namamasukan at nagtuturo???”

There are countless positive ways to answer that rhetorical question, pero siempre… malamang mauna ang nasa puso talaga ng teacher… malamang yung iba nga di pa agad makasagot…

Pero nakikita ba yun ng estudyante??! I doubt it… (guilty rin ako noon e ha! ha!) pero ok lang hindi na rin naman nila kailangang malaman… dahil sa classoom hindi ang teacher ang main character, kungdi yung conflict, plot or minsan ang villain…

Pero ang mga students… yep! Sila! Sila ang bida…

Grade OnE

Wow its batam-bata! (July 09 2005)

So yun nga yung kindergarten diba? Narealize ko na papasok na pala ako ng elementary nung na-experience ko ang pakikipagbuno namin ni mama sa gitna rin ng maraming mga nanay, ang dame! ang naririnig ko laging salita ng mga sandaling yun e “birth certificate” birth certificate! birth certificate! maswerte pa rin pala ako nun kasi, at least naiparehistro pala ako ni mama kahit na hilot lang daw ako nilabor… ( niweys siguro gusto lang din talaga ni mama ng certificate sa pagaanak sa akin dahil ayon sa kanya e tatlong araw ako nilabor, imagine?! dapat November 30 ang birthday ko pero naging December 03! ang lufet! diba??! )

Wala talaga akong pakialam nung grade one… pilot section daw ako, section one ng panghapon… pinakamatatalino daw ng pang hapon?!? oo nga e, san kaya nila binase yun? siguro kasi nung kinder ako may award ako, “Best in Matiyaga” hehe, shucks mag ka-award lang… (pero ewan ko ha?! hayop na coincidence yan, halos lahat ng mga nakikilala ko ngaun e 1st honor daw sila ng kinder!!!) Grade one yes… sisiw na sisiw sa akin yung grade one yung basa basa ng “aba” “bao” “tao” “kuto” wala sa akin yun! master ko na yun kasi pag nasa bahay kami at tinuturuan akong magbasa, palo ang katumbas ng bawat letra na hindi ko mabasa, looking it back now… yun din siguro kung bakit tinatamad akong mag-aral, napag dikit ko kasi yung word na palo at basa… kaya obedient akong estudyante kahit hindi ako interesado, (hmm dapat ata mag take na rin ako ng psychology :) ) Tuwang tuwa ako sa grade one bukod sa pencil case kong maraming pasikot sikot at mababangong plastic envelop, art papers at kokomban, e dun sa mga snacks na pinagbibili sa labas, yung hotdog sandwich na nakadila lang sa dulo ng tinapay ang mga hotdog at nagdurugo sa ketchup, yung ibat bang flavors ng zesto at sun glo, yung ays crambol saka yung malalaking tinapay na hugis isda at buwaya, piso lang sila noon, at lintek naman sa laki! pang limang bata ata yun…

Marami rin akong katanungan nung bata pa ako, hindi ko lang matanong si Miss Alfonso nuon kasi masungit sya, pinapatayo nya yung mga classmates kong hindi nakakapagbasa ng matagal na matagal! ganun din yung ginagawa nya sa mga classmates kong di makasagot ng one plus one, sa totoo lang weirdong weirdo ako sa mga setup namin nun! bakit ang mga salita na babasahin namin e, nasa mga prutas na papel na nasa basket na papel din at kailangan pang pitasin, ibat ibang prutas daw yun pero lahat naman sila e mukang manggang iba’t iba ang kulay. tapos twing magbabasa kami bakit kailangan sabay sabay, bakit kami nang pa-pray oras-oras? bakit ang ikli lang ng recess? bakit ang sungit ni ma’am! sa sobrang sungit ni ma’am may classmate talaga akong tumae sa silya nya!

Hindi ko rin naman masisisi yung classmate ko na yun, maari rin naman na natae sya hindi lang dahil takot kay Miss Alfonso kundi, hindi sya matae sa palikuran. niccceeeee palikuran hehe, ano ba ang itsura ng ancient palikuran namin… hmmm, imaginin mo, dalawang dibisyon lang sya, magkatabi yung mga babae at lalaki, (lam mo napaka gentlemen ng mga bata sa amin nung elementary kasi kahit kailan hindi ako nakarinig ng kwentong nanilip ang mga lalaki sa cr ng mga babae, ako hindi ako nanilip kahit kailan kasi yun daw ay masama… ano nakakatawa dun tama naman a…) walang pinto ang magkabilang palikuran, ang ihian ng mga lalaki e mga butas butas sa sahig na deretsong kanal, walang pusali nuon! kaya imaginin mo ang panghe! walang lalaking nakakaihi sa dulo ng cr, kasi pipigilin mo diba ang pag hinga mo, papasok ka sa loob, pigil pigil ang paghinga hanggang makalabas, kung sa dulo ka iihi, hindi ka makakalabas ng hindi humihinga, sigurado mahihilo ka, kung gusto mong I-dare ang sarili mo at umihi sa dulo kailangan may kasama ka na malakas din ang loob, at least kung sakaling mahilo ka, dalawa kayo… so ako kasama ng ibang bata sa pinto lang kami umiihi, nakikita ng mga babae ang mga patutoy namin pero “who cares!” hindi ko alam kung ano ang itsura ng cr ng mga babae kasi kahit kailan hindi nga ako sumilip dun diba? kasi nga masama!

Grade one ko rin unang na-experience ang grade card… kasi hindi ko kahit kailan nakita o napansin man lang na may grade card kami nung kinder, pero nung grade one evident talaga! noon meron lang apat na subjects, science, math, filipino, at saka english. lahat ng grades ko nung grade one puro palakol! line of seven talaga! looking back, hindi naman ako nakaramdam ng katiting na hirap sa grade one, siguro nga kasi e, wala akong pakialam. basta ang mahalaga e may baon ako. uuwi pag hapon na, at maglalaro sa matitirang oras.

Nung Grade one ko rin unang naexperience ang kaligayahan ng class suspension, at ang hirap pag minalas na hindi nasuspindi ang klase. ang makipagbuno sa ulan at mag pray na sana bukas ay suspindido ang klase kahit umaambon lang. maiimagine mo siguro ang kaligayahan ko nun pag nasuspinde ang klase dahil sa malakas na ulan at hangin sa umaga pero biglang himalang sisilay ang araw sa hapon, maputik nga lang maglaro pero ano ba?!!

Nung Grade One din ako unang naging aware sa big news tulad ng "Summer is Here!" :) ahhh yesh~~ ~ halos lahat ng bata ay maligaya sa pagdating ng summer, bakit naman hindi?! panahon yun ng ice candy, at maghapong taguan pong, tantaret, tumbang preso at batuhang bola. bayani ako ng batuhang bola nun! ibang klase daw kasi ang reflexes ko hehe! kung big news ng Grade One ang "Summer is Here" bangungot naman ang "Back to School" pero ok lang at least may bagong schools stuffs hehe! Rak and Rol!

Lesson on Procastination

i had this conversation one time, and its quite interesting that some lessons in life spawn when you least expect it, and i mean least expect it... but then again maybe i' m just exaggerating. :)

dennis ece1: bat nman profanity?
gerrycho: nice naman binabalik...
gerrycho: hehe
dennis ece1:
gerrycho: ako n lang mag kukwento pre
gerrycho: makinig ka nang mabuti...
dennis ece1: ang tahitahimik ko
dennis ece1: cnasabihan mko ng ganyan
dennis ece1: cge
gerrycho: kaninang umaga tol jebs na jebs ako!
gerrycho:
dennis ece1: buti kpa
gerrycho: o gusto mong marinig ang susunod na part...
dennis ece1: gus2 krin yan e
gerrycho: nyeh...
dennis ece1: nahihirapan ako jomebs e
dennis ece1: kpag asa house ako
gerrycho: so dahil sa hindi ako makapagconcetrate dahil parang umiikot ang pwet ko sa jebs e nag pasya akong gawin ang nararapat...
gerrycho: oi...
gerrycho: nandyan ka pa?
dennis ece1: cge lng
gerrycho: kumuha ako ng anim na table napkins sa pantry...
gerrycho: tapos gri-noup ko sa tatlo, bale daladalawa bawat group...
dennis ece1: ngaiks matigas kaya ung tissue n un
gerrycho: binasa ko lahat ng tissues tapos yung isa nilagayan ko ng sabon...
gerrycho: kaya nga binasa ko e...
dennis ece1: k
gerrycho: so everything is turning out fine as im doing my business...
gerrycho: walang tao sa cr e...
dennis ece1:
gerrycho: eto na linisan na...
gerrycho: kumuha muna ako ng bathroom tissue, kasi marami pang jebs e...
gerrycho: hehe...
gerrycho: oi na vi-visualise mo ba?
dennis ece1:
gerrycho: so ayun napunas ko na yung maraming jebs...
gerrycho: sinunod ko na yung unang basang tissue...
dennis ece1: ambaho mna gerbs
gerrycho: hus
gerrycho: mataka ka kung mabango yung jebs...
gerrycho: ~~~~~~
gerrycho: ayos, sinunod ko na yung may sabon...
gerrycho: rub rub rub rub rub rub
dennis ece1: dpat bumili k ng sanitiser para ipunas mo next tym pang final lng b
dennis ece1: tpos
gerrycho: tapos yung pang banlaw....
gerrycho: ayos na!
gerrycho: nakaraos pre...
dennis ece1: hehehe
dennis ece1: oks lng yan
dennis ece1: madami gumagawa nyan
gerrycho: so im pressed the flush.. pre... and suddenly i realised parang ang dami nang lamang nung bowl...
gerrycho: to my surprise HINDI BUMABA yung water ng bowl!!!
dennis ece1: gus2 ko nagring jomebs ng madami e
dennis ece1: ako parang prating bitin
gerrycho: so i felt that it was like college... when u are naked and the bowl don't seem to sink...
dennis ece1: ders somthing wrong w my system
dennis ece1: hahaha
dennis ece1: naalala ko yan
gerrycho: hindi mo naman nauunawaan yung gravity ng situation pre e...
gerrycho: na-agitate ka agad ang aking curiosity, pri-ness ko ulit yung flush to force everything inside...
gerrycho: and guess what happened!!!
dennis ece1: overflow?
gerrycho: SYET pre!
gerrycho: umapaw yung water pre!!!
dennis ece1: hahahaha
gerrycho: so i was shocked
dennis ece1: e d nbsa ka?
dennis ece1: yuck
gerrycho: i'm trying to find the answer "is this still college???"
gerrycho: sa college lang nangyayari to ah!
dennis ece1: hehehe
dennis ece1: dejavu b
dennis ece1: bka nman tinapon mo ung gnmit mo s bowl/
gerrycho: so im on the middle of my reminiscing the collegiate past when the door i heard that the door opened!!!
gerrycho: THE FREAKIN DOOR OPENED dense!!!
gerrycho: i imagine everyone laughing at me... i imagine losing my job and be a tambay for the rest of my life...
gerrycho: pero siempre exaggarated na yun...
gerrycho: naisip ko ang mas tamang gawin...
gerrycho: kailangang buamaba ang jebs ko...
dennis ece1: ano kba
dennis ece1:
gerrycho: nag concentrate ako... puedeng tanggalin ko muna yung mga tissues, para bumaba yung jebs... pero wala akong panungkit...
dennis ece1: bat m kse tintpon s bowl
dennis ece1: bawal un dong
dennis ece1: kya ngcclog
gerrycho: siempre katarantaduhan naman kung kakamayin ko yung syet!
dennis ece1: ika nga rip wa u saw
dennis ece1: hehehe
gerrycho: san kaya itatapon yun e wala namang trash bin sa dun sa cubicle...
gerrycho: wala na akong choice...
gerrycho: alam mo ginawa ko dense....
dennis ece1: ano
gerrycho: tinakpan ko yung bowl...
gerrycho: nung cover... tapos tinungtong ko yung isa kong paa... tapos nagconcentrate....
gerrycho: hmmmmmmmmm
gerrycho: "this will going to be remembered for all my life... " sa isip isip ko...
dennis ece1:
gerrycho: binukasn ko ulit yung cover
gerrycho: bumaba na yung water level!!!
gerrycho: i was relieved like i was never relieved before
gerrycho: parang nakajebs ako sa loob ng mahabang panahon!!!
gerrycho: bumaba ang water level...
gerrycho: pli-nush ko ulit
gerrycho: bumaba ulit !!!
gerrycho: sumusunod na yung water level much like a hot oiled hair na sumusunod sa galaw mo...
gerrycho: isa pang flush and the bowl is now as fresh as if no one ever used the bowl before...
gerrycho: ayosss...
gerrycho: after that
gerrycho: i immediately flee... na parang walang nagawang kasalanan
dennis ece1:
dennis ece1:
dennis ece1:
gerrycho: but no one knows that i have even reached to my deepest soul
gerrycho: i have reached to reminisce even the freakin clogged bowls of my alma mater...
dennis ece1: nakakatawa k nmang mgkwen2
gerrycho: and i swear na hindi ko papabayaang mapuno ang bowl
gerrycho: mag flu-flush ako nng mag fu-flush next time para pauniti unti bumaba ang water level
gerrycho: and thats about the same when it goes to procastination
dennis ece1: u made a ludicrous impression
dennis ece1: hehehehe
gerrycho: when u procastinate with things,
gerrycho: evrthing tends to turn out ugly, and not to mention smelly...
gerrycho: o ha!
dennis ece1: and dats wat we call GREAT JOB
dennis ece1: hehehhe
gerrycho: sa ngaun hindi ko alam kung kumusta na yung cr, i would like to urinate but i guess ill keep this in until after lunch
dennis ece1: hahaha
gerrycho: kung kailan nakapaglinis na ulit ang mga maintenance persons at wala na ang bakas ng nakaraan
dennis ece1: kng malapit klang d2 invite sana kta magmass
dennis ece1: s my RCBC lng
gerrycho: pero nonetheless ill remember the past with a smile on my face a great lesson learned
gerrycho: as much as possible don't PROCASTINATE...
gerrycho: san ba yung RCBC?
dennis ece1: near GT
dennis ece1: dali punta kna d2
dennis ece1: tpos d2 kna mglunch
dennis ece1: gogogogo
dennis ece1: gerbs
dennis ece1: my baon din ako
gerrycho: nah
gerrycho: ang layo
gerrycho: kaya mo na yan dense...
dennis ece1: cge

*Scratches head

Its feels like winter once again in this place... and im having a hard time when im in this temperature... last night i slept without an electric fan, im just there laid across the top our doubledeck bed... at least its dark and i can imagine cold air brushing through my cheeks and it felt like it...

Ang lameg talaga... pambihira?!!



naalala ko tuloy nung pumunta kami sa Bagiuo... ang lameg din dun... sobrang lamig, natulog akong nakasuot lahat sa akin, tapos naligo ako nung tanghali na at medyo mataas na ang araw... nasan na kaya yung mga pictures namin dun?

pambihira yung mga classmates ko ng college nun... it felt like that the field trip to Bagiuo is some way to free their inhibitions... parang mga baboy na nakakawala sa kural mwehe!!! hindi naman...

January ng 2003 yun e... so definitely malamig nun sa Bagiuo... ang saya... kahit the half the trip ata natutulog lang ako sa byahe... maliban na lang pag may mga stop overs... ang saya i-reminisce that you have these two days that all you have to do is wait for the food... then go out all through the day para mag-educational field trip... alin yung cable provider na napuntahan namin? sheeshh... we went to padi's point, alberto's, mine's view and queen's nyaks... dapat pupunta kami ng star city pero wag na raw... masyado na raw yun...

actually di ko masyadong maalala yung mga pinaggagawa namin nun...

naalala ko lang e may mga kasama kaming nag-aaway na halos magsuntukan na... pero ng magkasama na sa Queen's e pareho nang masaya... sheeshhh... kakaiba talaga ang epekto pag sober ka na...

Tinatamad akong magkwento.. ang lamig kasi e...

work work